چه اهمیتی دارد برای کسی که اینجا را ندیده و نشنیده می بینی ؟ شعر هم نمی شود گفت
اینجا.اینجا هوای بازدم این دم های شیدا خودش شعر است و شعر را که نمی شود سرود شرمندگی
مال کسی است که دیر رسیده باشد و این سرود قبلا شعر شده باشد . نو ترین کلاسیک شاعرانه .
اسمش سینه آدم را فراخ می کند آدم یادش می افتد که چیز هایی توی این عالم هست که بزرگ
است . بزرگ بود
و از اهالی فردا
و با تمام افق های باز نسبت داشت .
یکی شعر نوشته یکی وصیت نامه اش را کامل کرده پاکنویس این دیوار مطهر .یکی امضا کرده یکی دعا
یکی فقط اسم ها را نوشته .
یک چیز اما تکرار شعرش با بقیه« آهنگ های وفا »چند آسمان بالاتر فرق می کند .
کلمه ای که هم نشانه است هم اسم .هم دعا. هم رمز .هم روضه .هم زندگی .هم تبار و هم ...
یا فاطمه الزهرا (س)
روی این دیوار سیمانی این نام را شپید نوشته و بعد دورش خطی حائل کشیده میان آن ودیگران .
اصلا نام مادر این بار توی دو کوهه چقدر به این دیوار ها می آید .
واقعا چقدر نوشتنی است . همان طور که خواندنش پس از سال ها ی سال چقدر خواندنی و دوست
داشتنی .